17 Μαρ 2015

Αυτή την ώρα το τελευταίο «αντίο» στον Βαγγέλη

Με μπαλωθιές οδηγείται ο άτυχος φοιτητής στην τελευταία του κατοικία στο Σελλί Ρεθύμνου - Λιποθύμησε η μητέρα του - Πλήθος κόσμου στην Κρήτη για την κηδεία - Μαντινάδες θλίψης και οργής -Σπάραξαν οι γονείς του όταν αντίκρισαν τη σορό του γιου τους - Η ΕΛ.ΑΣ ψάχνει να στηρίξει κατηγορίες για εκείνους που τον «βασάνιζαν»



Στην τελευταία του κατοικία στο Σελλί Ρεθύμνου, εκεί από όπου κατάγεται ο πατέρας του, βρίσκεται πια ο Βαγγέλης Γιακουμάκης που χάθηκε τόσο άδικα από τη ζωή. Εκατοντάδες κόσμου, συγγενείς, συγχωριανοί, φίλοι και άνθρωποι που δεν γνώριζαν τον άτυχο νέο, έχουν συγκεντρωθεί στο χωριό για να αποχαιρετήσουν τον Βαγγέλη. 







Αυτή την ώρα παίζεται η τελευταία πράξη του δράματος για τον άτυχο φοιτητή. Με μπαλωθιές και εκατοντάδες κόσμο να τον συνοδεύει στην τελευταία του κατοικία ο 20χρονος συνοδεύεται στο κοιμητήριο. Μάλιστα, πριν από λίγο η μητέρα του άτυχου νέου δεν άντεξε τη συγκίνηση και λιποθύμησε. 





Το πρωί της Τρίτης πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στο λιμάνι της Σούδας για να υποδεχθεί τον Βαγγέλη και να τον οδηγήσει στον τελευταίο τόπο κατοικίας του. Πομπή με πάνω από 60 αυτοκίνητα συνόδευεσε τον νεαρό φοιτητή στο χωριό Σελλί, όπου στις 12 το μεσημέρι θα γίνει η κηδεία του. Μία μικρή στάση με τη σορό του έγινε στους Αρμένους -εκεί όπου έμενε ο Βαγγέλης- και ακολούθησε ο δρόμος όπου θα γραφτεί η τελευταία πράξη. 



Στη νεκρώσιμο ακολουθία θα χοροστατήσει ο Μητροπολίτης Ρεθύμνου κ. Ευγένιος. 







Εκεί, στο Σελλί, οι τραγικοί γονείς λύγισαν με το που αντίκρισαν τη σορό του παιδιού τους. Η μητέρα του σπάραξε: «Παιδί μου, άγγελέ μου, σπλάχνο μου. Για ποιο ταξίδι κίνησες» έλεγε με λυγμούς. «Γιε μου, παλικάρι μου, πάει το παιδί μου» φώναζε ο πατέρας του, ενώ η αδελφή του αγκάλιασε το φέρετρο του αδερφού της ψελλίζοντας: «αδελφούλη μου».





Λιμάνι Πειραιά. Ώρα οκτώ το βράδυ της Δευτέρας. Το πλοίο που θα μεταφέρει τη σορό του 20χρονου Βαγγέλη Γιακουμάκη είναι περικυκλωμένο από συγγενείς και φίλους του άτυχου νέου. Εκεί τον περιμένουν όλοι για να συνοδεύσουν στο χωριό του, τους Αρμένους, το δικό τους παιδί που χάθηκε τόσο άδικα. Εκεί που ο Βαγγέλης γεννήθηκε πριν από 20 χρόνια. Εκεί που έπαιξε μικρός, εκεί που έτρεξε στις γειτονιές ανέμελος με τους φίλους του, εκεί που ονειρεύτηκε ως έφηβος τη ζωή του, εκεί που η παιδική του αθωότητα αντάμωσε με την εφηβεία και του έδωσε τα εφόδια και τη σκυτάλη να κυνηγήσει το δικό του όνειρο. 







Η Κρήτη πάντα για εκείνον και ας φύγει αναγκαστικά για σπουδές στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων -ήταν πάντα το σημείο αναφοράς του. Τα παιδικά του χρόνια, η οικογένειά του, οι φίλοι του. 





Γεμάτος καλοσύνη, πάντα ήσυχος, ευγενικός, σχεδόν ντροπαλός, ο άτυχος νέος αποτελούσε σε κάθε περίπτωση υπόδειγμα παιδιού με σεβασμό στους γονείς του αλλά και τους συγγενείς του με τους οποίους τους ένωναν ισχυροί δεσμοί αγάπης.  Δεν ήθελε και δεν προβλημάτισε ποτέ και κανέναν. Και ας ξεκινούσε για εκείνον πέρσι στην αρχή της πρώτης εκπαιδευτικής χρονιάς στη Γαλακτοκομική Σχολή -όπου φοιτούσε- ένας κύκλος δύσκολος με διαπιστωμένα προβλήματα με κάποιους συμφοιτητές του. 



Κανείς ούτε και ο ίδιος θα μπορούσε τότε να φανταστεί ότι θα ξεκινούσε μια εφιαλτική περίοδος που θα του δημιουργούσε σωρεία προβλημάτων και θα καθιστούσε σχεδόν ανυπόφορη την καθημερινότητά του στη σχολή. 



Ξαφνικά το σκηνικό αλλάζει μετά από λίγο καιρό...

Ο μέχρι πρότινος διευθυντής της σχολής, όπως θα αποκαλύψει πριν λίγο καιρό, ενημερώνει με σχετική επιστολή την οικογένεια και τους αρμοδίους ότι υπάρχουν υπόνοιες ότι ο Βαγγέλης αντιμετωπίζει προβλήματα με κάποιους συμφοιτητές του. 





Τον καλούν για να μιλήσει. Εκείνος επιλέγει τη σιωπή. Φόβος; Ελπίδα ότι αυτό που βιώνει θα το ξεπεράσει μόνος του; Κανείς δεν θα μάθει. Γίνονται κάποιες παρεμβάσεις εσωτερικής σημασίας -αλλάζει δωμάτιο με την ελπίδα ότι θα ηρεμήσει η κατάσταση. Όπως και γίνεται μόνο που αυτό θα κρατήσει για λίγο διάστημα. Το δεύτερο έτος στη σχολή θα αποτελέσει την αρχή ενός φρικτού εφιάλτη για εκείνον. Καθημερινά καψόνια, χλευασμοί εμπαιγμός ψυχολογικός πόλεμος θα συντελέσουν στο να εξαφανιστεί μια μέρα εντελώς ξαφνικά από τη σχολή αφήνοντας πίσω όλα τα προσωπικά του στοιχεία, από χρήματα μέχρι την ταυτότητα και το κινητό του. 



Είναι 6 Φλεβάρη και μόλις ξεκινά το θρίλερ της μυστηριώδους εξαφάνισής του. Οι πληροφορίες αρχικά πολλές και αντιφατικές. Αστυνομικοί «χτενίζουν» την περιοχή, ιδιωτικοί ερευνητές σαρώνουν τη σχολή και φτάνουν να ψάχνουν για τα ίχνη του μέχρι την Αθήνα και τον Πειραιά. 

Η ελπίδα τους να θέλει ο ίδιος να βρει ίσως ηρεμία από όλους και όλα φουντώνει τις ελπίδες της οικογένειας να είναι σε κάποιο μοναστήρι. Δυστυχώς όμως τίποτα δεν επιβεβαιώνει αυτό το σενάριο. Τα στόματα ερμητικά κλειστά. Μαρτυρίες, ανακρίσεις, ναι μεν αλλά, και η αστυνομία συνεχίζει να ερευνά παντού -μέσα και περιμετρικά της σχολής. 



Και ξαφνικά τα ξημερώματα της Κυριακής το πτώμα του Βαγγέλη εντοπίζεται λίγα μέτρα μακριά από τη σχολή σε ένα ρέμα. Το πτώμα αναγνωρίζει ο θείος του Γιώργος Βιδιαδάκης που καταρρέει. Ακολουθεί η ιατροδικαστική εξέταση και το πόρισμα που θα δείξει αυτοχειρία. 

Η είδηση κάνει το γύρο του διαδικτύου με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να στέλνουν μηνύματα συμπαράστασης στην οικογένεια. Με παράλληλες συγκεντρώσεις σε Αθήνα και Ρέθυμνο. 

Η σορός του νεαρού έφτασε στον Πειραιά λίγο πριν τις οκτώ το βράδυ της Δευτέρας. Στο λιμάνι το κλίμα βαρύ. Άνθρωποι που δεν τον γνωρίζουν του λένε «αντίο». Το πλοίο απομακρύνεται και φεύγει λίγο μετά τις 9 το βράδυ. Είναι το τελευταίο ταξίδι του Βαγγέλη... 




Θρήνος στους Αρμένους - Στις 12 η κηδεία του άτυχου νέου στο χωριό Σελλί

Βυθισμένο στον πόνο είναι το μέχρι πριν από λίγες μέρες ήσυχο και παραδομένο στους δικούς του ρυθμούς χωριό Αρμένοι, λίγο έξω από το Ρέθυμνο, όπου βρίσκεται το πατρικό σπίτι του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Το χωριό έμελλε σήμερα να «πλημμυρίσει» από ανθρώπους όχι μόνο από κάθε γωνιά της Κρήτης, αλλά και από άλλες περιοχές της Ελλάδας για να θρηνήσουν και να αποχαιρετήσουν τον αδικοχαμένο νεαρό, που οδηγείται σήμερα στον τελευταίο τοπο κατοικίας του. 

Με ένα λουλούδι στο χέρι από πολύ νωρίς πηγαίνουν εκεί που είναι η σορός του Βαγγέλη να ανάψουν ένα κεράκι στη μνήμη του να του πουν με το δικό τους τροπο αντιο. 



Δάκρυα, θλίψη, πόνος. Η γειτονιά του Βαγγέλη που μέχρι χθες έσφιζε από ζωή θαρρείς σήμερα αποφάσισε να σιωπησει, να παγώσει, να διαμαρτυρηθει με ένα δικό της ιδιότυπο νέκρωμα και μάτωμα ψυχής για τον Βαγγέλη. Το σπίτι που γέμιζε απο τις φωνές, τα γέλια και την ανεμελιά της νιότης του νεαρού φοιτητή βυθισμένο στο πιο φρικτό σκοτάδι πόνου και θλιψης. 

Η μάνα του, ο πατέρας του, η αδελφή του, οι συγγενείς και οι φίλοι του. Μοιάζουν να έχουν παγιδευτεί στο χρόνο, στη μέχρι πριν λίγες ώρες ελπίδα ότι μετά από σχεδόν 40 μέρες αναζήτησης θα βρουν το αγνοούμενο παιδί τους. Το ξημέρωμα της Κυριακής θα ήταν για όλους η πιο φρικτή και αποκαλυπτική στιγμή ενός παρατεταμένου εφιάλτη, αφού οι αστυνομικοί θα ενημέρωναν ότι το άψυχο σώμα του Βαγγέλη είχε βρεθεί πολύ κοντά στη Γαλακτοκομική Σχολή. Όλα είχαν τελειώσει. Η καμπάνα του χωριού χτυπά στον πιο πένθιμο σκοπό και το συγκεντρωμενο πλήθος δεν μπορεί να συγκρατήσει τον χείμαρρο δακρύων και τη λυπη του για το τραγικό τέλος του Βαγγέλη. Όλοι προσεύχονται για εκείνον στον δρόμο για το τελευταίο αντίο και ελπίζουν πως αυτοί που ευθύνονται για ό,τι συνέβη θα πληρώσουν, καθώς ξεκινά τις επόμενες ημέρες η νομική διαδικασία προκειμένου, όπως διαμηνύει η οικογένεια, να δοθεί φως στην υποθεση και να απονεμηθεί Δικαιοσύνη. 














Κατέρρευσε χθες βράδυ η μάνα του Βαγγέλη
«Παιδί μου... Βαγγέλη μου... Θα έρθει σε λίγο το παιδί μου, ο άγγελός μου. Να το περιποιηθούμε όπως πρέπει» μονολογούσε χθες η τραγική μάνα. 

video platformvideo managementvideo solutionsvideo player

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια σας παρακαλούμε να είναι κόσμια και χωρίς ύβρεις. Όλες οι γνώμες είναι ελεύθερες.
Περιμένουμε την δική σας....