Θέατρο... μετά μουσικής

Η τάση, βέβαια, μόνο καινούρια δεν είναι. Διότι κι αν έχει γραφτεί στα μέρη μας σπουδαία μουσική ειδικά για θεατρικές παραστάσεις! Συνθέτες, από τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη μέχρι τον Ξαρχάκο και τον Μικρούτσικο, έχουν κατά καιρούς συνεισφέρει τη μουσική ραχοκοκκαλιά πάνω στην οποία εξυφαίνεται η εκάστοτε θεατρική δράση. Κατά τη φετινή σεζόν, που λέτε, αυτή η τάση σα να αναζωπυρώνεται• και, βέβαια, οι μουσικοί νόες που την υπηρετούν, φυσικώ τω λόγω, εκσυγχρονίζονται... Η διελκυστίνδα, τώρα, περί του ποιος έχει να καρπωθεί τα περισσότερα από αυτήν τη θεατρο-μουσική σύμπραξη, είναι πραγματικά άνευ σημασίας. Δηλαδή, προφανώς και ο μουσικός κάτι θα κερδίσει, προμοτάροντας τη δουλειά του μέσα από άλλους διαύλους και κοινό, και η θεατρική πράξη άλλο τόσο θα εμπλουτιστεί από τη συνδημιουργία με τους υπηρέτες του πενταγράμμου. Και, πραγματικά, όσοι βλέπουν πίσω απ’ αυτές τις κολλιγιές σκέτα παραδόπιστα κολπάκια του μάρκετινγκ, μάλλον δεν βλέπουν καλά... Στο φετινό δια ταύτα επί σκηνής, τα Κίτρινα Ποδήλατα, παίρνοντας αμπάριζα από τη σύγχρονη ροκ σκηνή, έγραψαν τη μουσική και τα τραγούδια που συνοδεύουν μεγαφωνικά τον «Τυχαίο θάνατο ενός αναρχικού» στο Αλέκος Αλεξανδράκης, ενώ ο ράπερ Nivo υπογράφει τις λούπες και τις ρίμες του Οθέλλου στην επανάληψη του «Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα» στις Ροές. Όσο για την επανάληψη του «Κουρδιστού πορτοκαλιού... με μουσική» στο θέατρο Άρτι, αυτή έχει την μπόνους ιδιοτυπία ότι τα Υπόγεια Ρεύματα, όχι μόνο συνέθεσαν τη μουσική που τρύπωσε μέχρι και στον τίτλο της παράστασης, αλλά την ερμηνεύουν κιόλας ζωντανά επί σκηνής. Καλή μας... ακρόαση.

Τατιάνα Καποδίστρια
http://www.tospirto.net/